8^e Sneeuwschoenenreis

Tijdens het dagelijks mekker-kwartiertje van gisterenavond hoorden we dat vandaag de tocht zou beginnen vanaf de Berninapas en dat we om (geloof het of niet) om 7 uur zouden vertrekken van de camping.

Dat betekende dus om 22:00 caravanruhe en de volgende dag (vandaag dus) om half zes de wekker laten aflopen. Toen ik vanmorgen om half zes door het caravanraam gluurde zag ik dat de Nederlandse vlag al in volle glorie in top hing, er zijn nu eenmaal mensen die nog eerder wakker zijn. Vandaag zou het echte sneeuwwandelen van start gaan, gisteren was het nog een speel- en oefendag, vandaag kwam het serieuze werk aan de orde. Er moesten 250 hoogtemeters worden genomen.

Klokslag 7 uur vertrekken er 4 auto’s (want er wordt op aanraden driftig gecarpooled) met daarin 15 enthousiaste schneewanderers. Aangekomen op de parkeerplaats (2286 m), gelegen op circa een kilometer vóór het Bernina Ospiz kunnen direct de sneeuwschoenen aan en opwaarts gaat het. Ton voorop en daar achteraan als een kloek met haar jongen, de 14 sneeuwschoenkuikens.

Dan weer steil, dan weer zig-zaggend trekt het gezelschap naar boven, af toe wordt er halt gehouden om van het uitzicht te genieten, maar dat is niet steeds in ruime mate voorhanden omdat er nogal wat bewolking hangt. Het biedt in elk geval de deelnemers de gelegenheid om de formatie weer op orde te brengen.

Na ongeveer een uur is het tijd voor een eerste stop en haalt iedereen het zijne/hare uit de knapzak. De rust is slechts van korte duur want na zo’n klein kwartier staat iedereen weer overeind om de tocht te vervolgen. We cruisen verder, stampend met onze sneeuwschoenen om grip te krijgen in de toch wel wat waterige sneeuw en na een half uur later bereiken we de top op 2540 meter.

Dan de terugtocht, de kortste weg tussen twee punten is een rechte lijn, en gelet op de steilte heeft het daar wel iets van weg, zij het dat de afdeling nog wordt onderbroken voor een rustpauze.

Daarna gaat het verder, er wordt driftig gegleden, gevallen en gelachen. Techniek wordt uit het oog verloren, de een zit vast met z’n schoen, de ander ligt op z’n rug in de sneeuw, weer een ander krabbelt heel voorzichtig naar beneden, maar uiteindelijk staan we weer allemaal met een voldaan gevoel bij de auto’s. Sneeuwschoenen af, nog even wat boodschappen doen in Pontresina en terug naar Camping Cul.

Ben benieuwd naar het plan voor morgen, maar dat horen we pas vanavond. Geruchten gaan dat we morgen nog vroeger vertrekken, omdat anders de sneeuwcondities te slecht worden om nog een behoorlijke wandeling te kunnen  maken.