(Klik op een foto voor een vergroting.)

Vrijdag 23 september

Vrijdagavond vanaf 18.30 uur arriveerden druppelsgewijs de 36 NCC-caravans met hun bewoners op de parkeerplaats van Schiphol-Oost voor een uniek weekend. Nadat iedereen een goed plekje had veroverd vlak langs de hekken van de Martinair-hangar, kon men nog even genieten van het zonnetje en het bijzondere uitzicht op de platforms van Schiphol-Oost.

Om 20.00 uur werd men verwacht in de crewroom van de Dutch Dakota Association (DDA), waar wij het weekend te gast waren, voor een kopje koffie en kreeg men het programma uitgereikt. Daarna weer terug naar de caravans voor een schitterend uitzicht over Schiphol bij nacht met zijn duizenden lichtjes voor een niet al te rustige nacht; maar dat is logisch als je op een plek staat waar 24 uur per dag 7 dagen in de week gewerkt wordt.

Zaterdag 24 september

Om 9.30 uur werd men bij de vlaggenmast verwacht voor de openingsceremonie. Daarna vertrok men in groepen voor een bezichtiging van de Dakota-hangar, een bezoek aan de onderhouds-hangar van Executive Maintenance en een introductie van de DDA. Dit alles onder deskundige leiding van Dick Leeuwenburg, Leo Wout, Meyert Kuit en Jan-Henk Leeuwenburg die zijn lieftallige assistente Elske had meegenomen. Alles kon worden bekeken en werd vakkundig uitgelegd door de vrijwilligers.
Uit hun enthousiasme bleek hun liefde voor vliegtuigen en de Dakota in het bijzonder. Vooral Jan-Henk kon realistisch vertellen over de kunst van het vliegen en de techniek met getallen, zodat de aanwezige jeugd het ook snapte. Intussen werd de 2 uur durende controle uitgevoerd op de Dakota, zodat er veilig en verantwoord gevlogen kon worden. Gelukkig was het helder en zonnig weer, want bij slecht zicht was het niet mogelijk om te vliegen.

 
Om 12.15 uur verzamelden de deelnemers aan de rondvlucht zich bij de vlaggenmast en gingen richting vertrekhal. Daar werden ze ingechecked door de grondstewardess Wiesje, waarna ze de bus ingingen richting Dakota.
De achterblijvers volgden het instappen achter de hekken en er ging een zucht van opluchting door de menigte toen Doornroosje (de naam van de Dakota) over ze heen vloog met een scherpe bocht. Wat een geweldig gezicht en een prachtig apart geluid! De rondvlucht zou gaan over onze terreinen in Zeewolde en Woudenberg op een hoogte van 350 meter.

Woudenberg werd volgens de passagiers niet gehaald, omdat de piloot waarschijnlijk de weg kwijt was; maar wat wil je met een wegenkaart in de hand in plaats van moderne apparatuur! Toch hoorden we later (uit zeer betrouwbare bron) dat de Dakota daar wel overgevlogen was. Op Woudenberg was het Scottisch Highlandkamp en de aanwezigen wisten dat zij zouden overvliegen, dus zij waren erop voorbereid en hebben de Dakota gezien, gehoord en uitbundig staan zwaaien.

De gasten die niet meevlogen pakten de fiets voor een uitstapje richting Schiphol Plaza, de vliegtuigmodellenwinkel of gingen weer door met ‘spotten’.
Na 45 minuten hoorden we het speciale geronk van de Dakota en konden we de veilige landing zien, waarna de deelnemers aan de vlucht weer de bus ingingen en langs de caravans terugreden naar de vertrekhal.
De achterblijvers konden vervolgens hun geliefden weer in de armen sluiten; het blijft altijd spannend bij een dergelijke vlucht!
Terug bij de caravans kregen we regelmatig bezoek van veiligheidsbeambten (ja, we hebben een vergunning om hier te staan!), mensen van de vliegtuig-sleepdienst en de Vogelwacht die het maar een wonderlijke vertoning vonden al die caravans aan de andere kant van het hek. De leukste gesprekken werden gevoerd en de interessantste informatie werd verstrekt. Vooral vogelwachter Roel Kennis kon leuk vertellen en aan hem werd gevraagd of hij ’s avonds een praatje over zijn werk wilde houden aan het hek, wat hij later met veel verve deed. Hij liet ons weten dat hij zijn vak met veel plezier uitoefende en dat het voor hem iedere dag oudejaarsavond is, hetgeen hij ondersteunde met een demonstratie afschieten van licht vuurwerk waarmee hij vogels verjaagt. Hij benadrukte dat hij aangesteld was om vogels te verjagen en niet te bejagen. ’s  Avonds werd er nog een drankje genuttigd in de crewroom van DDA en werd de dag nog eens doorgesproken, waarna men de caravans opzocht voor een redelijk rustige nacht.

Zondag 25 september

Deze ochtend kon men uitslapen en rustig ontbijten, want de brandweer van Schiphol werd om 11.30 uur verwacht voor een demonstratie. Inderdaad op het afgesproken tijdstip kwamen 3 gigantische brandweerwagens aangereden en de brandweercommandant stapte uit om bij het hek vakkundige uitleg te geven.

 Er werd gedemonstreerd hoever de enorme ‘armen” op de wagens konden reiken en een van de armen was voorzien van een camera, waarmee de haard van het vuur gelokaliseerd kan worden. Uiteraard werd er ook met water en poeder gespoten, kortom een fantastische demonstratie. De brandweercommandant meldde dat ze dag en nacht paraat zijn, maar gelukkig niet te vaak hoefden uit te rukken voor een enorme brand.

Om 13.00 uur was de sluiting van het leuke en leerzame weekend, de gebruikelijke woorden werden gesproken, alle medewerkers werden bedankt en de vlaggen werden neergehaald. Het was een uniek weekend, wij hebben genoten en hopen dat de veiligheidsmaatregelen van Schiphol het toelaten dat het evenement blijft bestaan.  

Verslag en foto’s: Robert en Lidy Bendijk