|

(Klik op een foto voor een vergroting.) |
 |
Vrijdag 23 september Vrijdagavond vanaf 18.30
uur arriveerden druppelsgewijs de 36 NCC-caravans met hun bewoners op de
parkeerplaats van Schiphol-Oost voor een uniek weekend. Nadat iedereen
een goed plekje had veroverd vlak langs de hekken van de
Martinair-hangar, kon men nog even genieten van het zonnetje en het
bijzondere uitzicht op de platforms van Schiphol-Oost. |
| Om 20.00 uur werd men verwacht in de crewroom van de
Dutch Dakota Association (DDA), waar wij het weekend te gast waren, voor
een kopje koffie en kreeg men het programma uitgereikt. Daarna weer
terug naar de caravans voor een schitterend uitzicht over Schiphol bij
nacht met zijn duizenden lichtjes voor een niet al te rustige nacht;
maar dat is logisch als je op een plek staat waar 24 uur per dag 7 dagen in
de week gewerkt wordt. |
 |
Zaterdag 24 september
 |
Om 9.30 uur werd men bij de vlaggenmast verwacht voor de
openingsceremonie. Daarna vertrok men in groepen voor een bezichtiging
van de Dakota-hangar, een bezoek aan de onderhouds-hangar van Executive
Maintenance en een introductie van de DDA. Dit alles onder deskundige
leiding van Dick Leeuwenburg, Leo Wout, Meyert Kuit en Jan-Henk
Leeuwenburg die zijn lieftallige assistente Elske had meegenomen. Alles
kon worden bekeken en werd vakkundig uitgelegd door de vrijwilligers.
|
| Uit hun enthousiasme bleek hun liefde voor vliegtuigen
en de Dakota in het bijzonder. Vooral Jan-Henk kon realistisch vertellen
over de kunst van het vliegen en de techniek met getallen, zodat de
aanwezige jeugd het ook snapte. Intussen werd de 2 uur durende controle
uitgevoerd op de Dakota, zodat er veilig en verantwoord gevlogen kon
worden. Gelukkig was het helder en zonnig weer, want bij slecht zicht
was het niet mogelijk om te vliegen. |
 |

|
Om 12.15 uur verzamelden de deelnemers aan de rondvlucht
zich bij de vlaggenmast en gingen richting vertrekhal. Daar werden ze
ingechecked door de grondstewardess Wiesje, waarna ze de bus ingingen
richting Dakota. |
 |
De achterblijvers volgden het instappen achter de hekken
en er ging een zucht van opluchting door de menigte toen Doornroosje (de
naam van de Dakota) over ze heen vloog met een scherpe bocht. Wat een
geweldig gezicht en een prachtig apart geluid! De rondvlucht zou gaan
over onze terreinen in Zeewolde en Woudenberg op een hoogte van 350
meter. |
 |
| Woudenberg werd volgens de passagiers niet gehaald,
omdat de piloot waarschijnlijk de weg kwijt was; maar wat wil je met een
wegenkaart in de hand in plaats van moderne apparatuur! Toch hoorden we
later (uit zeer betrouwbare bron) dat de Dakota daar wel overgevlogen
was. Op Woudenberg was het Scottisch Highlandkamp en de aanwezigen
wisten dat zij zouden overvliegen, dus zij waren erop voorbereid en
hebben de Dakota gezien, gehoord en uitbundig staan zwaaien. |
 |
 |
De gasten die niet meevlogen pakten de fiets voor een
uitstapje richting Schiphol Plaza, de vliegtuigmodellenwinkel of gingen
weer door met ‘spotten’.
| Na 45 minuten hoorden we het speciale geronk van de
Dakota en konden we de veilige landing zien, waarna de deelnemers
aan de vlucht weer de bus ingingen en langs de caravans terugreden
naar de vertrekhal. |
 |
| De achterblijvers konden vervolgens hun
geliefden weer in de armen sluiten; het blijft altijd spannend bij
een dergelijke vlucht! |
|
| Terug bij de caravans kregen we regelmatig bezoek van
veiligheidsbeambten (ja, we hebben een vergunning om hier te staan!),
mensen van de vliegtuig-sleepdienst en de Vogelwacht die het maar een
wonderlijke vertoning vonden al die caravans aan de andere kant van het
hek. De leukste gesprekken werden gevoerd en de interessantste
informatie werd verstrekt. Vooral vogelwachter Roel Kennis kon leuk
vertellen en aan hem werd gevraagd of hij ’s avonds een praatje over
zijn werk wilde houden aan het hek, wat hij later met veel verve deed.
Hij liet ons weten dat hij zijn vak met veel plezier uitoefende en dat
het voor hem iedere dag oudejaarsavond is, hetgeen hij ondersteunde met
een demonstratie afschieten van licht vuurwerk waarmee hij vogels
verjaagt. Hij benadrukte dat hij aangesteld was om vogels te verjagen en
niet te bejagen. ’s Avonds werd er nog een drankje genuttigd in de
crewroom van DDA en werd de dag nog eens doorgesproken, waarna men de
caravans opzocht voor een redelijk rustige nacht. |
 |
Zondag 25 september
Deze ochtend kon men uitslapen en rustig
ontbijten, want de brandweer van Schiphol werd om 11.30 uur verwacht voor
een demonstratie. Inderdaad op het afgesproken tijdstip kwamen 3 gigantische
brandweerwagens aangereden en de brandweercommandant stapte uit om bij het
hek vakkundige uitleg te geven.
 |
Er werd gedemonstreerd hoever de
enorme ‘armen” op de wagens konden reiken en een van de armen was
voorzien van een camera, waarmee de haard van het vuur gelokaliseerd kan
worden. Uiteraard werd er ook met water en poeder gespoten, kortom een
fantastische demonstratie. De brandweercommandant meldde dat ze dag en
nacht paraat zijn, maar gelukkig niet te vaak hoefden uit te rukken voor
een enorme brand. |
|
Om 13.00 uur was de sluiting van het
leuke en leerzame weekend, de gebruikelijke woorden werden gesproken,
alle medewerkers werden bedankt en de vlaggen werden neergehaald. Het
was een uniek weekend, wij hebben genoten en hopen dat de
veiligheidsmaatregelen van Schiphol het toelaten dat het evenement
blijft bestaan.
Verslag en foto’s:
Robert en Lidy
Bendijk |
 |
|