NCC Stoomkampje,  september. 2008

Na vorig jaar voor het eerst deelgenomen te hebben aan het “Stoomkampje”zagen we er een heel jaar naar uit om ook dit jaar weer aanwezig te mogen zijn. Onze twee kleinkinderen waarvan de jongste van vijf helemaal gek is van alles wat met treinen te maken heeft sprak nog lang na over wat hij als vier jarig jongetje allemaal had gezien en gedaan. Het kon niet beter uitpakken dan vorig jaar dachten we.

Maar gelijk al bij het oprijden van het terrein kregen de kinderen wederom een knuffel waarop ze uitriepen dat dit het kampje was waar je zoveel kadootjes kreeg. Bij het inschrijven kregen ze allebei nog een tas gevuld - naar geslacht en leeftijd - met allerlei leuke hebbedingetjes. Zo ook de volwassenen.

De borrel en de hapjes waren net als vorig jaar grandioos. En dan de hele dag door koffie, thee en limonade. Onvergetelijk was en is Age die ‘s ochtends het terrein over liep met megafoon en riep:”Koffie,thee ,chocomelk en vieze boekjes”.Zeven jaar oude kleindochter hoorde dit aan en zei:”opa ik hou niet van vieze koekjes”.Het kleine buffetje pakte uit tot een geweldig uitgebreid warm en koud buffet en het brood bakken boven het grote vuur deed de kleine koppies gloeien en toen het al lang donker was moe en heeeeel tevreden richting slaapplaats gaan. Maken nu al die kadootjes dit tot zo’n leuk kamp?Nee het is een Marion die ik niet buiten de grote tent gezien heb. Als je het terrein verliet was zij daar met koffie of thee en als je terug kwam was ze er nog .Haar kleine dochtertje dat tussen door verzorgd moest worden en een aantal jongens van uiteenlopende leeftijden die hand en spandiensten verrichten. Een Age die eveneens onvermoeid doorging om het ons naar de zin te maken. Niet te vergeten al die anderen niet bij naam genoemd die gezorgd hebben dat wij een grandioos ontspannen weekend tussen de treinen mochten beleven. Wat kregen we veel voor weinig. Zoveel energie om anderen te plezieren.

Dank je wel mensen en heel graag tot volgend jaar.
Betsy Tattje.